Hart voor de wereld


Ontmoetingen in de dorpen (Project Rusizi, 5)

Ria van Haren en Mark Luigjes zijn in Rwanda voor het project ‘Ontmoet Rusizi’. Ze laten geregeld van zich horen. Het is dinsdag 9 februari, Ria stuurt haar vijfde bericht vanuit Rwanda.

 

Vanochtend zijn we ontvangen in een klein dorpje buiten Rusizi. Een echte Afrikaanse omgeving, weg van de “snelweg”. Maar droog en zonnig, dus geen probleem. Onderweg al genoten van alle taferelen in het straatbeeld. Denken wij wel eens veel mee te nemen op de fiets, nou vergeet het maar. En past het nou echt niet op de fiets, dan is boven op het hoofd natuurlijk een alternatief! Ook op deze mooie dinsdagmorgen had de predikant alle gemeenteleden in het lokale kerkgebouw verzameld. We werden ontvangen door de kindertjes (ik vind dat echt het meest passende woord) buiten en door het gezang en geklap van de anderen naar binnen gehaald. 

 

We werden voorgesteld en meer zang volgde. Reyer op de trommel en in de functie van voorzanger. De film zal het enthousiasme overbrengen. Aansluitend werden we in twee groepen opgesplitst. Er ligt inmiddels een heel script klaar voor de film dus één groep naar de daarvoor uitgezochte locatie en de anderen het dorp in, waar we enkele gezinnen hebben bezocht. Het dorp van vanmorgen was echt een community: ongeveer 120 huizen bij elkaar. Veel armoede; slecht gevoed en slecht (vies) gekleed. Het was inmiddels einde ochtend, maar veel kinderen die je qua leeftijd op school zou verwachten, liepen in het dorp rond: geen geld voor het schoolbezoek, of niet voor alle kinderen uit één gezin. Eén en al enthousiasme voor de “blanken”. Ze hebben daar een mooi woord voor. Ben ik even vergeten en ik kan het niet opzoeken, want internet…… Ik heb tot mijn grote vreugde ontdekt dat de paar woorden Swahili die ik nog ken uit Kenia hier ook gebruikt kunnen worden! Het is zo leuk om mensen in voor hen bekende taal (want vergeet het maar met je Engels in de dorpen) te begroeten en bedanken; geeft een andere dimensie aan het contact.

 

Na de lunch zijn we naar andere dorpen geweest, opnieuw om enkele gezinnen te bezoeken en hun verhaal te horen. Vanmiddag was ik samen met Ankie (PR medewerker REK) en Malvern, de social worker van Help A Child. Uit de vragen die Malvern stelde, beginnen voor mij de criteria die REK en AEE gebruiken om gezinnen te selecteren voor een zelfhulpgroep steeds duidelijker te worden. Het 1e dorp vanmorgen voldoet in de grote lijn: community beleving (wij zouden zeggen participatie in de samenleving) waarbinnen ook de drive aanwezig is om zich in te zetten en “ervoor te gaan”. Niks afhankelijke opstelling dus. 

 

Al met al een indrukwekkende en inspirerende dag. Zo dubbel ook: terecht wordt er een appèl gedaan op  de eigen krachten en verantwoordelijkheid van mensen om deel te kunnen gaan nemen aan het project van AEE. Maar zeker als je die kleine ukken ziet zou je ze zo graag allemaal zo spoedig mogelijk een kans op een ander bestaan geven. Een bestaan waarin aan basisbehoeften is voldaan.  Maar dan denk ik maar terug aan gisteren, waar we de vrouw ontmoetten die na 7 jaar zoveel stappen verder is met haar hele gezin. Er zit zoveel kracht in deze mensen zelf; je kunt dat ook horen als ze zingen en dansen! Dus, Ria: geduld!

 


Een dag met veel indrukken (Project Rusizi, 4)

Ria van Haren en Mark Luigjes zijn in Rwanda voor het project ‘Ontmoet Rusizi’. Ze laten geregeld van zich horen. Het is zondag 7 februari. Ria stuurt haar vierde bericht vanuit Rwanda.

 

Vanmorgen keurig op tijd afgereisd naar Bugusera met een strakke planning voor ogen. Immers: eerst een bezoek in Bugusera bij een familie die al zeven jaar aan het hulpproject deelneemt. Dan terug naar Kigali voor het ophalen van de bagage en door naar Rusizi (zes uur rijden).


Klare taal in Kigali (Project Rusizi, 3)

Ria van Haren en Mark Luigjes zijn in Rwanda voor het project ‘Ontmoet Rusizi’. Ze laten geregeld van zich horen. Het is zondag 7 februari. Ria stuurt haar derde bericht.

 

Inmiddels zijn we in Kigali aangekomen in het hotel waar we de eerste twee dagen verblijven. We hebben een vlotte en perfect verlopen reis gehad. Met het hotel is helemaal niks mis: de foto’s vooraf gaven hoge verwachtingen, maar die zijn helemaal uitgekomen. Wat ook waar blijkt: het is echt schoon in Kigali. Natuurlijk was het donker bij aankomst, maar in de ochtend was het zonnig en heerlijk warm .
Na het ontbijt (voor Ria voorafgegaan door lekker zwemmen) zijn we naar de kerkdienst van New Life Bible Church geweest. Wat een belevenis, zo luidt ons aller mening!
Dat geldt vooral voor de inhoud van de dienst, maar ook voor de technische ondersteuning: een compleet beamerteam was erbij.


Vanaf Schiphol (Project Rusizi, 2)

Ria van Haren en Mark Luigjes reizen af naar Rwanda voor het project ‘Ontmoet Rusizi’. Ze laten geregeld van zich horen. Het is vrijdag 5 februari, vlak voor vertrek. Ria stuurt een tweede bericht, pal voor vertrek.

 
De hoofdstad Kigali is voor Afrikaanse begrippen verrassend schoon en gestructureerd. Je kunt een boete krijgen als je afval op straat gooit en plastic zakken mogen het land niet in. Alles wordt verpakt in papier. En eens per maand wordt er een nationale schoonmaakdag gehouden, waar elke bevolkingslaag verplicht is aan mee te doen. (Ben benieuwd naar de planning).
Vlot door de douane gekomen en zitten nu braaf in de gate te wachten.
 
Op onderstaand kaartje is te zien welke twee gebieden we de komende week gaan bezoeken. In Rusizi gaat een nieuw project van start; in Bugesera is REK al zeven jaar actief. Benieuwd naar de verschillen!
We gaan boarden!


De koffer staat gepakt (Project Rusizi, 1)

Ria van Haren en Mark Luigjes reizen af naar Rwanda voor het project ‘Ontmoet Rusizi’. Ze laten geregeld van zich horen. Het is vrijdag 5 februari, vlak voor vertrek. Ria stuurt haar eerste bericht…

 

De koffer staat gepakt en de tickets zijn ingecheckt. Mooi moment om jullie alvast ‘op te warmen’ en mijzelf ook: de temperatuur in Kigali is vandaag 29 graden. In dit eerste bericht wat algemene informatie over Rwanda en de regio’s die we gaan bezoeken. Rwanda ligt in centraal Afrika. Vanwege het glooiende landschap wordt Rwanda ook wel ‘het land van de duizend heuvels’ genoemd. Of zoals het in het visum staat: ‘You are most welcome to the country of a thousand hills and a million smiles!’.