Terug naar overzicht

Janet na zes jaar hoop brengen terug in Nederland

Zes jaar werkte ze voor noodhulporganisatie Medair in Irak, Zuid-Sudan en Afghanistan. En nu is ons gemeentelid Janet Luigjes weer terug in Nederland. ,,Ik heb gezien dat er altijd nog hoop te vinden is, zelfs in de meest uitzichtloze situatie.” 

“Ik wil de meest kwetsbare mensen helpen en hoop bieden op plekken waar nog weinig hoop is. Zo wil ik iets laten zien van Gods liefde en Zijn zorg voor hen.” Met die intentie vertrok Janet in 2012 naar Zuid-Sudan waar ze gezondheidsmanager werd in het noodteam van Medair. Dit team wordt alleen ingezet in uiterst zorgelijke situaties en trekt ook dit jaar dagelijks de moerassen van Zuid-Sudan in om kwetsbare mensen met schoon water, voedsel en gezondheidszorg te bereiken. Het was leven in een tentje met weinig voorzieningen en bijna geen sociaal leven. “Ik heb veel gezien van hopeloze, schijnbaar uitzichtloze, ellendige situaties en geleerd hoe daarin toch altijd hoop te vinden is. God heeft nog steeds de controle en Hij is goed en vol bewogenheid.” Tegelijkertijd geeft ze aan dat ze dit niet altijd ziet of begrijpt: “Daarin heb ik geleerd meer op Hem te vertrouwen.”

Valkuil
Na drie jaar Zuid-Sudan was Janet haar missie bij Medair nog niet voorbij. In 2015 vertrok ze voor twee korte periodes naar Afghanistan om daar als voedingsprojectmanager ondervoede kinderen te laten aansterken door middel van speciale voedingsprogramma’s . Valkuil in dit werk kan zijn dat je je gaat richten op het grote resultaat, vertelt ze. “Dan kan een situatie snel hopeloos worden. Maar het kijken naar kleine positieve veranderingen geeft mij juist wel hoop, dat je ziet dat mensen elkaar leren vergeven of dat de leiders van een gemeenschap bemoedigd worden alleen al omdat we met ze komen praten. En dat terwijl we soms niets voor hen konden betekenen.”

In Irak, waar Janet tot april dit jaar werkzaam was, wachtte haar weer een hele nieuwe taak. Ze stuurde daar gezondheidsteams aan en ook het distributieteam die daar vluchtelingen opvingen. Dat alles in het offensief van de overheid om de stad Mosul te bemachtigen. De context waarin ze werkte vormde een wereld van verschil met werken in Zuid-Sudan en Afghanistan: ,,Irak is veel meer ontwikkeld en heeft een betere infrastructuur. En wat heel veel Nederlanders niet weten, het is een land met prachtige berggebieden. Al met al is het leven hierdoor een beetje luxer en normaler,” volgens Janet. Echter, schijn bedriegt: de situatie in Irak is complex en instabiel. Het is meerdere keren voorgekomen dat het team bepaalde groepen die gezondheidszorg en schoon water hard nodig hadden niet of veel moeilijker konden bereiken vanwege politieke spanningen, vertelt Janet. ,,In het omgaan hiermee vond ik het proces samen met collega’s heel belangrijk: bijvoorbeeld het samen lachen om en relativeren van onverwachte gebeurtenissen.”

“Neem je enthousiasme serieus”
Wat zal haar bijblijven van het werken voor Medair? “Eén van de dingen die ik veel terug hoor van teamleden of lokale mensen die voor ons gewerkt hebben, is dat we niet alleen collega’s zijn, maar ook familie. En dat ben ik helemaal met ze eens. We proberen met elkaar dingen te doen, we zijn er voor elkaar en met elkaar om andere mensen te helpen.” Hier horen ook dagopeningen en het samen bidden bij. Janet: “Dit vond ik ook erg belangrijk; het was goed om de tijd te nemen om samen te bidden en de dingen van die dag bij God te brengen.” Het in contact komen met andere culturen is ook typerend voor werken bij Medair, vooral ook omdat je nauw samenwerkt met de nationale staf. Mensen ontmoeten in hun leefwereld en daar deel van uitmaken heeft Janet als erg waardevol ervaren. Aan mensen die erover nadenken om veldwerker te worden heeft ze een duidelijk advies: “Neem je enthousiasme serieus en ga je erin verdiepen of dit soort werk bij je past en of God je hiervoor roept. Bereid je goed voor en zoek naar een organisatie die dezelfde visie heeft als jou.”

Zoekend tot rust komen
Voor Janet zelf breekt nu een moment van rust aan. Dat had ze nodig. Lang heeft ze erover nagedacht: terugkomen naar Nederland of toch het contract in Irak verlengen. Omdat ze geen duidelijkheid had over wat God wilde dat ze ging doen, besloot ze naar Nederland te gaan om zich hierop te bezinnen: “Ik vertrouw erop dat God me gaat laten zien wat de volgende stap voor mij is, zolang ik blijf openstaan voor Zijn wil voor mijn leven.” Janet heeft onder andere in Irak ervaren dat de mensen erg gastvrij zijn en ze heeft er goede relaties opgebouwd. Wat zal ze missen? “Ik denk de vriendschappen die ik heb opgebouwd met mensen daar. Verder zijn er veel dingen, zoals de gastvrijheid in die cultuur, het lekkere eten, picknicken in het voorjaar, de opbouwende tijd in de kerk waar ik naartoe ging, de zonsondergangen op Zawa mountain, de goede werksfeer op kantoor en ontzettende lol die we vaak met elkaar hadden.” Andere dingen die horen bij het veldwerk, zoals de vele checkpoints onderweg en de vele overuren gaat ze zeker minder missen, vertelt ze lachend. In Irak blijft het werk van Medair ook zonder Janet doorgaan: verwoeste gezondheidscentra worden door onze teams herbouwd en bevoorraad en ook wordt er voor watervoorziening gezorgd in diverse afgelegen dorpen.

Janet dient medicatie toe aan een ziek baby’tje in Zuid-Soedan.

 

 

 

Tekst: Karlijn Beens / Medair

Laat een reactie achter