Terug naar overzicht

Een dag met veel indrukken (Project Rusizi, 4)

Ria van Haren en Mark Luigjes zijn in Rwanda voor het project ‘Ontmoet Rusizi’. Ze laten geregeld van zich horen. Het is zondag 7 februari. Ria stuurt haar vierde bericht vanuit Rwanda.

 

Vanmorgen keurig op tijd afgereisd naar Bugusera met een strakke planning voor ogen. Immers: eerst een bezoek in Bugusera bij een familie die al zeven jaar aan het hulpproject deelneemt. Dan terug naar Kigali voor het ophalen van de bagage en door naar Rusizi (zes uur rijden).


In Kigali kregen we een briefing van de programmamanager van African Evangelistic Enterprise (AEE). Dit is de Afrikaanse partnerorganisatie van Help A Child in Rwanda. Het hoofdkantoor ligt in één van de buitenwijken van Kigali. In de tuin ligt het graf van de eerste manager die in de tijd van de volkerenmoord een aantal mensen had laten schuilen. Hij heeft dit in 1994 met de dood moeten bekopen. In de briefing werd ons het concept waarmee AEE en Red Een Kind (REK) werken toegelicht. Geen onbekend verhaal meer, maar de programmamanager is een gedreven man met veel kennis over de achterliggende keuzes.

Terwijl we de stad reden, zagen we met enige regelmaat grote groepen mensen geduldig in rijen staan opgesteld. Het bleek een lokale verkiezingsdag. Je stem uitbrengen betekent hier in de rij van je favoriete partij gaan staan en wachten totdat je geteld bent.

In Bugusera wachtte ons een familie die al zeven jaar aan het project meedoet. We werden welkom geheten in hun recent gebouwde huis: grote huiskamer met aparte slaapkamers en overige ruimten. Werkelijk bijzonder in een afgelegen Afrikaans dorp. Zoveel ruimten en vakkundig neergezet. De vrouw des huizes, moeder van acht kinderen en oma van twee kleinkinderen vertelde op zeer inspirerende wijze hoe zij zeven jaar geleden aan de lokale zelfhulpgroep is gaan deelnemen.

Cruciaal bij de start van de zelfhulpgroep is de informatie die vanuit AEE en REK gegeven wordt aan de groepen. Op sociaal gebied (hoe gaan mensen met elkaar om binnen een groep en dorp), politiek (wat zijn rechten van inwoners op het gebied van watervoorziening, onderwijs en land / grond) en economisch gebied. Dit laatste betreft dan het systeem van geld inbrengen. Vergelijkbaar met het micro kredietsysteem.

Mooi om te zien wat een krachtige uitstraling deze vrouw heeft; hoe zowel zij als haar man en kinderen gekleed gaan (ongelooflijk verschil met andere dorpsbewoners die nog niet in de zelfhulpgroepen participeren). Alle kinderen in de leeftijd van 7 tot 19 jaar gaan naar school. Mooi ook om te zien hoe dankbaar en trots ze is op hetgeen zij bereikt heeft voor de familie. Ze meldt dat een lening van 500 euro door haar kan worden uitgegeven!

 

Na het nuttigen van een maïskolf (door deze familie verbouwd en vermarkt) is het de hoogste tijd om terug te gaan naar Kigali. De planning was inmiddels verder achterop geraakt. Bij het hotel bleek dat de chauffeurs een “ander programma” hadden. Maar: finally om 15.30 uur kon de tocht naar Rusizi aanvangen. Een tocht langs een prachtige omgeving, dwars door de 1000 hills en met veel bochten. Vooral toen het donker werd deed de route een flinke aanslag op onze evenwichtsorganen. Maar alle hulde aan de chauffeurs!

Al met al een dag met veel indrukken. Dat laatste geldt ook voor Mark, die héél hard gewerkt heeft!

Laat een reactie achter